Moeder

grandma banner
Het halve Indiase dorp liep zo ongeveer uit toen medereiziger Klaas besloot ter plaatse een overhemdblouse te kopen bij een van de kleine shops in het dorp. Tenslotte ging zijn zoon binnenkort trouwen en wie weet maakte hij thuis de blits met zo’n shirt uit den vreemde. Ongeveer iedereen bemoeide zich met de keuze, maar uiteindelijk lukte het een shirt naar wens te bemachtigen. Het werd trouwens een shirt in een lichte tint lila. Met een trotse Klaas in ons midden liep ons gezelschap verder. Tot ik plots aan mijn arm werd getrokken. De man wees naar mijn camera en maakte me duidelijk dat ik mee moest komen. Ik werd naar binnen geleid in een huis en daar zat op de grond een oudere dame, die zijn moeder bleek te zijn. Wat bleek, ik moest een foto van haar maken. Maar daarmee was de koek nog niet op, want ik moest een afdruk van de betreffende foto opsturen. Makkelijker gezegd dan gedaan, want hoe adresseer je zoiets. Ook de plaatselijke bewoners waren het er niet over eens en er ontstond dan ook een uitgebreide discussie. Maar na een poosje Indiaas debatteren waren de heren het eens en werd mij duidelijk gemaakt hoe ik de bewuste post moest adresseren. De foto moest gestuurd worden naar: de kleermaker naast het postkantoor, Palodi, India! Het was maar even dat ik het wist. Uiteraard heb ik mij na terugkomst in Nederland keurig aan de opdracht gehouden en is het betreffende postpakketje met de foto richting India gegaan. Of moeders zichzelf ooit op de foto heeft kunnen bekijken is natuurlijk nooit duidelijk geworden, maar goed, ik was mijn belofte in ieder geval keurig nagekomen.