Toerist

toerist banner
Ik zal eerlijk zijn, toen ik er in India mee geconfronteerd werd wist ik niet van het bestaan er van af. Het bestaan van de Dag van het Toerisme, bedoel ik. Hij bleek al langer te bestaan en er bleek ook echt wel een idee achter te zitten. Sinds 1980 is er namelijk jaarlijks op 27 september een Wereld Toerisme Dag, in het leven geroepen door de United Nations World Tourism Organisation (UNWTO) van de Verenigde Naties. Bij toerisme hoort op vakantie gaan naar andere landen. Ervaren hoe het is om gast te zijn in een ander land, maar ook het ontvangen van gasten in eigen land. Wijzer worden over culturen, de lokale keuken, het verhaal achter authentieke gebouwen en genieten van wat de natuur te bieden heeft. Met de gedachte dat bekendheid met andere culturen de verdraagzaamheid en het begrip tussen die culturen en mensen vergroot, heeft de VN 27 september tot de Dag van het Toerisme uitgeroepen. De datum voor deze dag is gekozen omdat op het noordelijk halfrond het toeristisch seizoen ten einde loopt en op het zuidelijk halfrond juist het begin is van het toeristische seizoen. Kortom, er is over nagedacht, los van het feit dat ik het bestaan dus niet kende. We waren in Udaipur toen onze Indiase gids opgewonden kwam vertellen dat hem gevraagd was of zijn groep -wij dus- de volgende dag acte de presence wilde geven op de Wereld Toerisme Dag in Udaipur. Omdat het ons een leuke ervaring leek stemden we er onmiddellijk mee in.
Het bleek dat er in Udaipur in het kader van de Toerisme Dag een grote fototentoonstelling was georganiseerd en het was de bedoeling dat wij daar zouden optreden als juryleden om de winnende foto te bepalen. Dus togen wij de volgende dag op de afgesproken tijd naar het gebouw waar een en ander plaats zou vinden. Het bleek dat de fototentoonstelling nog officieel geopend moest worden en voor ik het wist stond ik in dat verband als een heuse hotemetoot met een grote schaar een lint door te knippen. Waarmee de tentoonstelling dus wel even mooi door mij officieel was geopend en wij aansluitend aan onze taak konden beginnen, het jureren. Eric werd tot juryvoorzitter gebombardeerd en na afloop van onze rondgang langs de tentoongestelde foto’s en ons aansluitende juryberaad kon hij onze in spanning verkerende gastheren meedelen welke foto door ons tot de winnende was uitgeroepen. Als dank voor onze medewerking kreeg Eric nog een fraaie houten bewaardoos overhandigd, waarna onder het genot van een hapje en een drankje de feestelijke middag nog eens grondig met elkaar werd geëvalueerd. Toerisme verbroedert tenslotte. Zeker op de Dag van het Toerisme! Inmiddels had de verslaggever van de plaatselijke krant hier en daar wat medereizigers gevraagd naar hun indrukken. Zijn collega, de fotograaf had ondertussen ook zijn foto’s van de Hollanders geschoten en zo kon het gebeuren dat de volgende dag in diezelfde krant gewag werd gedaan van onze medewerking aan deze Dag van het Toerisme. Niet dat we iets van de tekst begrepen, maar uit de bij het artikel geplaatste foto bleek zonneklaar dat het artikel over ons moest gaan.
Onze reisleider stond onderwijl bij al deze aandacht voor zijn groep te glimmen van oor tot oor. Het was toch wel mooi even zijn groep die deze dag extra -internationale- kleur gaf. En de volgende dag bleek zijn trots nogmaals uit het feit dat hij voor een ieder van ons de krant had gescoord waarin het bewuste artikel was verschenen.